کتابها مثل آدمها هستند! 

بعضی از کتابها ساده لباس می پوشند و بعضی لباسهای عجيب و غريب و رنگارنگ دارند.

بعضی از کتابها برای ما قصه می گويند تا بخوابيم و بعضی قصه می گويند تا بيدار شويم.

بعضی از کتابها تنبل هستند.بعضی زياد می خوابند و هميشه خميازه می کشند.

بعضی کتابها شاگرد اول می شوند و جايزه می گيرند.بعضی مردود می شوندو بعضی تجديد.

بعضی از کتابها تقلب می کنند.بعضی از کتابها دزدی می کنند.

بعضی از کتابها به پدرو مادر خود احترام می گذارندو بعضی حتی اسمی هم از پدرو مادر خود نمی برند.

بعضی کتابها هرچه دارند از ديگران گرفته اندو بعضی از کتابها هرچه دارند به ديگران می بخشند.

بعضی کتابها فقيرند و بعضی گدايی می کنند.

بعضی کتابها پرحرفند ولی حرفی برای گفتن ندارند و بعضی ساکت و آرامند ولی يک عالم حرف گفتنی در دل دارند.

بعضی از کتابها بيمارند بعضی از کتابها تب دارند و هزيان می گويند.

بعضی از کتابها را بايد به بيمارستان برد تا معالجه شوند و بعضی را بايد به تيمارستان برد.

بعضی از کتابها کودکانه و لوس حرف می زنند و بعضی از کتابها فقط غر می زنند ونصيحت می کنند.

بعضی از کتابها دوقلو يا چندقلو هستند.بعضی کتابها پيش از تولد می ميرند و بعضی تا ابد زنده هستند.

بعضی از کتابها سياه پوستند بعضی سفيد پوست و بعضی زردپوست يا سرخ پوست.

بعضی از کتابها به رنگ پوست خود افتخار می کنند و ديگران را مسخره می کنند...

مرحوم قیصر امین پور

دردهای علی – تنهایی علی!

آنجا هیچکس نیست،

  مردم راحت آرمیده اند،

هیچ دردی آنها را در شب بیدار نگاه نداشته است...

و این مرد تنها! که در روی زمین خودش را تنها می یابد،

با این زمین و این آسمان بیگانه است،

به نخلستان می رود و

    هراسان است که کسی او را در آن حال نبیند!

که شیر در شب می گرید و در تنهایی!...

و باز برای آن که ناله ی او به گوش هیچ فهم پلیدی و هیچ نگاه آلوده ای نرسد،

                                    سر در حلقوم چاه می کند و می گرید...