بیم موج

مقالات سیاسی - سران خارج نشين کودتاي سبز - 1

سران خارج نشين کودتاي سبز

- قسمت اول -

در کنار ستاد جنگ رواني کودتاگران در داخل کشور, ستاد خارج نشين اين جريان نيز فعاليت هاي تبليغي و تخريبي خود را با شدت مضاف آغاز نمود. اعضاي اصلي اين ستاد را اغلب فراريان واداده اي تشکيل مي دادند که در اين سالها هر يک به بهانه اي دچار انحراف شده و از صفوف ملت جدا گشته و پناهندگي به بيگانگان را انتخابات نمودند. در مجموع اين جمع نامتجانس که کينه ها و عقده هاي مختلف آنها را در صف واحد ضديت با نظام اسلامي کشانده است را مي‌توان در پنج بخش زير تقسيم بندي نمود:

1- جمعي از روشنفکران سکولار که با حاکميت ديني و حکومت اسلامي تعارض بنيادي داشته و جمهوري اسلامي را انديشه‌اي پارادوکسيکال مي‌خوانند.

2- قلم بدستان و روزنامه‌نگاران مطبوعات زنجيره‌اي که صحنه گردان عرصه "شالاتانيزم مطبوعاتي" در دوران حاکميت دولت دوم خرداد بودند.

3- جمعي از چهره‌هاي افراطي جنبش دانشجويي که ايجاد اغتشاش و بلوا در دانشگاهها در بعد از دوم خرداد و خلق حوادث تلخي چون ماجراي 18 تير سال 1378، درگيري‌هاي خرم آباد, نقش داشته و ايجاد انحراف و استحاله در بخشي از جنبش دانشجويي را در اين دوران بر عهده داشتند.

4- بخشي از هنرمندان بريده از ملت و داراي ويژگي "کيش شخصيت" که هنر خود را در خدمت نظام سلطه و در ضديت با حکومت ديني قرار داده و اسلام و انقلاب را بزرگترين مانع در برابر ترويج انديشه هاي انحرافي‌شان در حوزه هنر مبتذل و گسترش اباحي گري ‌مي‌دانند و به اين بهانه به صف مخالفين پيوسته اند.

5- سلطنت‌طلبان، معاندين و ضدانقلابيون باسابقه، اعضاي گروهک منافقين و ديگر گروهکهاي ضدانقلاب

به غير از جريان پنجم، که سابقه سه دهه مقابله با انقلاب اسلامي را در پرونده دارند و برخي از آنها دستان ناپاک آلوده به خون جوانان وطن را در راستين دارند, چهره هاي شاخص 4 گروه اول, اغلب کساني هستند که نام و نشان ناچيز خود را نيز از انقلاب اسلامي وام دارند و اين روزها نمک خورده و نمکدان شکسته, قلم و زبان ناتوان خود را در خدمت تهاجم به انقلاب اسلامي قرار داده‌اند...

* * *

اکبر گنجي: «ما ايرانيان همانطورکه مردم داخل کشور گفتند ما هم به همراه آنها مي‌گوييم که اين آقاي احمدي‌نژاد رئيس جمهور ايران نيست و ما او را به رسميت نمي‌شناسيم و خواست مردم ايران اين است که اين آدم را به جايي که بيانيه حقوق بشر جهاني را انتشار داده، راه ندهند. اين يک خواست سياسي است، که ما داريم به جهان نشان مي‌دهيم که ما چگونه فکر مي‌کنيم.»

عبدالکریم سروش: «شايد بتوان گفت حکومت ديني به دو دليل نمي‌تواند بنا شود. يکي اينکه با قدرت نمي‌توانيد ايمان و عشق بسازيد و دوم اينکه اساس حکومت ديني بر تکليف بنا شده در حالي که روزگار ما روزگار حق مداري است. اين نکته خيلي مهمي است.»

محسن کديور: «ما مي خواهيم کشورمان به شيوه دمکراتيک بر اساس ارزشها اسلامي اداره شود. الگوي ما پيش نويس قانون اساسي سال ۱۳۵۸ خواهد بود که اثري از ولايت فقيه در آن نبود. به نظر من دوران ولايت فقيه هم به لحاظ عملي و هم نظري به پايان رسيده است. ولايت فقيه نه به لحاظ تئوريک و نه به لحاظ پراتيک قابل دفاع نيست.»

محسن سازگارا: «مسابقه استقلال و پرسپوليس که در استاديوم آزادي برگزار شد به ما نشان داد که زماني که اتحاد وجود دارد مي توان شعار داد و با همه ي تلاشي که حکومت کرده بود مردم کار خود را انجام دادند. حکومت چندين هزار را نفر از جانب خود به استاديوم فرستاده بود که من اسم اين افراد را گذاشته ام "آدم هاي چند کاره"، چون در عين حال که ممکن است که دانشجوي دانشگاه امام حسين سپاه يا دانشگاه امام صادق باشند، حکومت شب آنها را به زندان مي برد تا از زندانيان بازجويي کند و روز آنها را به خيابانها مي فرستد تا شعارها را از روي ديوارها پاک کنند و بعد آنها را به استاديوم مي برد تا براي حکومت فرياد بزنند و يا اينکه به آنها اسلحه مي دهد براي کشتن مردم و خلاصه اين که چندين کار را اين تعداد اندک انجام مي دهند. زماني هم همچون روز قدس که انبوه مردم به خيابان ها مي آيند مشخص مي شود که تعداد آن عده ي اندک حکومتي واقعا چقدر است. به هر حال همين عده از سوي حکومت به استاديوم رفته و سعي کردند با سر دادن شعارهايي با شعارهاي اکثريت مردم مقابله کنند.»